My heart goes out to all of you!

apr 22, 2020 | On my mind

Ik weet niet meer zo goed wat ik ervan moet denken. Alles wat er nu gebeurt doet mij heel veel. En dan heb ik het niet over de mensen die overlijden, de “drukke” IC’s.

My heart goes out to all of you!

Ik weet niet meer zo goed wat ik ervan moet denken. Alles wat er nu gebeurt doet mij heel veel. En dan heb ik het niet over de mensen die overlijden, de “drukke” IC’s. Ik denk aan hen die nu dikwijls vergeten worden

De ondernemers

Ik denk aan de mensen die ook hard (willen) werken maar op het punt staan hun baan te verliezen vanwege de lockdown. De ondernemers die hun bedrijf voor hun ogen kapot zien gaan. Die niet meer naar hun werk toe kunnen omdat er geen werk meer is. Zij die niet de luxe hebben dat ze niet de hoofdverdiener zijn. Die niet de luxe hebben een buffer te hebben opgebouwd om dit nog maanden vol te houden. Die misschien ook nog personeel hebben dat ze moeten betalen.

Ondernemers die niet onder de regeling van de overheid vallen omdat ze niet de juiste SBI code hebben of wel hebben maar niet als hoofd-activiteit geregistreerd hebben of dat het bedrijf op het huisadres geregistreerd staat. Zeg maar dag tegen hulp van de overheid. Naar die mensen gaan mijn gedachten.

Gezinnen die het niet makkelijk hebben

Naar de gezinnen waar het al niet makkelijk was. Gezinnen waar het huiselijk geweld de boventoon aan het voeren is. Gezinnen die het financieel al niet makkelijk hadden en niet de middelen hebben om hun kinderen thuisscholing te geven. Of die nu bovenop de financiële problemen ook nog hun baan verliezen. Die even geen toekomst zien.
De alleenstaanden die misschien nu meer dan ooit zich alleen voelen.

Zieken, ouderen en kinderen

Mensen die (ernstig) ziek zijn en niet meer naar het ziekenhuis kunnen omdat ze niet mogen komen uit angst voor Corona.

Ouderen die alleen op een kamertje zitten omdat familie niet langs mag komen uit angst dat ze misschien een jaar eerder dood gaan. Die mensen willen dit helemaal niet, die willen niet alleen vergaan, dat kan ik me gewoon niet voorstellen.

Kinderen die niet meer naar school kunnen. Die hun vriendjes en vriendinnetjes missen.En alle andere mensen die ik vergeet.

Prijskaartje

Een mensenleven is belangrijk, maar wie is de overheid om de keuze te maken welk mensenleven er belangrijker is? Dood of levend?

Ik ben getrouwd, moeder van 3 kinderen heb een eigen bedrijf (contactberoep). Behoor zelf tot de risicogroep. Wij zijn allen gezond en dat hoop ik ook te blijven. Maar wel door te blijven leven. Wat heeft een leven vol angst voor zin.

“Leef alsof het je laatste dag is. Leef alsof de morgen niet bestaat” om Andre Hazes Junior maar te quoten.

Liefs
Nina

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *